Alimlər uzun illərdir ki, Gizanın Böyük Sfinksinin misirlilər tərəfindən işlənməmişdən əvvəl necə görünə biləcəyi və formanı özləri təyin edib-etmədikləri və ya təbiətin onlara “boşluq” verib-vermədiyi barədə mübahisə edirlər. Amerikalı fiziklər qrupu bunu tapmaq üçün bir sıra eksperimentlər apardılar və nəticələri "Physical Review Fluids"  jurnalında yeni məqalədə bildirdilər. Nəzəriyyə ondan ibarət idi ki, nəhəng heykəl şir şəklini daşa həkk etməklə sıfırdan yaradılmayıb. Əvəzində, minlərlə il ərzində qumlu sürətli külək cərəyanları əhəngdaşı blokunu kəsdi və misirlilər yalnız yaranan formada aslana bənzədiyini gördülər və detalları dəyişdirdilər.

Müəlliflər küləkdən istifadə edərək oxşar formanı əldə etməyin mümkün olduğunu sübut etməli idilər. Təbii ki, onların 4500 il ərzində bir əhəng daşına baxmaq qabiliyyəti yox idi, ona görə də nəticəni çox daha sürətli əldə etməyə imkan verən materiallardan istifadə etdilər.Əhəng əvəzinə, gil parçaları götürdülər, içərisində daha sərt və eroziyaya daha az həssas bir material yerləşdirildi. Böyük Sfenksin özünün materialının sıxlığındakı fərqi təqlid etdi. Bu gil daha sonra sürətli bir su axını ilə yuyuldu və yüzlərlə il güclü küləklərə məruz qalmağı simulyasiya etdi.

Bu simulyasiya sfenksə bənzər bir forma əldə etməyə imkan verdi: daha yumşaq gildən çıxan daha sıx bir material parçası baş oldu və aşağıda kəsilmiş material "boyun" və "pəncələr" oldu.Böyük Sfinksin əsas formasının belə ortaya çıxması nəzəriyyəsi dolayısı ilə Misirin Ağ səhrasında yardanqların mövcudluğu ilə təsdiqlənir. Bütün bunlar eroziya nəticəsində əmələ gələn əhəng daşından hazırlanmış qəribə "heykəllər"dir. Teksturanın qeyri-bərabər silsilələri, bucaqları və əyriləri minlərlə il ərzində onları kəsən küləyin gücü, istiqaməti və tezliyindəki fərqlərin nəticəsidir. Daşların tərkibi də formaya təsir etdi: qayanın daha yumşaq hissələri daha sürətli çökdü, ixtiyari formanın daha sərt hissələrini buraxdı, sonra külək tərəfindən dəyişdirildi. Elm adamları bu yardanqlar haqqında çoxdan bilirdilər, lakin ictimaiyyət onlara o qədər də maraq göstərmir. Axı qədim misirlilər öz dövründə onları monumental sənət əsərinə çevirməyiblər.