Əntiqə Qonaq:

Rəşad Məcidin 60 illik yubileyinə..

Gözəl və özəl ortam.. Son ayların ən fərqli, ürəyəyatan, səviyyəli və hüzurverici tədbirlərindən birinin iştirakçılarıydıq. Mübaliğəsiz deyirəm bunu. Çunki jurnalist həmkarlarımın fb statuslarından da bu fikrin ortaq bir məxrəc olduğunu gördüm. Məncə bunun səbəbləri də yox deyil. Ən əvvəl ona görə ki, ortam demək olar 90 faiz bir-birini tanıyırdı. Çoxdan görmədiyimiz, görmək istəyib gorüsməyə fürsət tapmadıgımız ustadlarımız ordaydı: universitet müəllimlərimizdən tutmuş məmur işləyən həmkarlarımızadək. Hamı Söz adamı, Söz xiridarı. Və mərkəzdə duran bir nüans da vardı: bir zamanlar adından başlayaraq redaksiyanın ünvanınadək oxuduğumuz, indi də sevə-sevə, istəyərək yazılarımızı təqdim etdiyimiz və onun çapını həyəcanla gözlədiyimiz "525-ci qəzet" və onun yaradıcısı olan mətbuat fədaisi idi səbəbkar. Jurnalistikanın şinelini geyinmiş və bu günədək onu çiyinlərində məharətlə, fədakarcasına daşıyan Rəşad Məcid vardı. O Rəşad Məcid ki, gəncliyindən bu yana heç dəyişmədi. Nə xarakteri, nə sadəliyi, insanlığı, şəxsiyyəti. Bu qəzet və onun rəhbəri yaşlansa da (müdriklik anlamında), gəncliyə dəstək olmaqda, insanlığa münasibətdə necə varsa elə də qaldı. Boyük bir jurnalistlər ordusu yetişdirdi. Qəzetin və vicdanının qapısını onlara açıq etdi. Diqqətini, qayğısını, tövsiyələrini, məsləhətlərini, maddi və mənəvi dəstəyini, var oluşunu heç vaxt ətrafındakılardan əsirgəmədi. Elə indi də yaşından və mövqeyindən asılı olmayaraq hamınin yanındadı, yox deməyə tələsmir. Əlindən gəlməyən, gücü çatmayan bir iş olsa belə onun ən optimal yollarını tapıb qarşısındakı insanı ümidsiz yola salmaz. Salmayıb da. Məhz buna görə də, bu tədbirdə söylənən sözlər də çox ağır çəkili idi, anlamlı idi, fərqli idi, orijinal idi. Çünki o sözləri söyləyənlər də, o sözlərin ünvanlandığı adam kimi sıradan biriləri deyildi, ustadlar idi, söz biliciləri idi, ədəbiyyatımızın, mətbuatımızın nəhəngləri idi, söz sərrafları idi. Bu cür orijinal fikirləri harada esidəcəkdik ki? Bu üzdən salonda dərin sükut, səssizlik, hamı kürsüyə yönəlmiş, çıxışları diqqətlə dinləməkdə. Bəli, bizə bu gözəl və özəl anları yaşadanlara min kərə minnətdarlıq duyğumuz var. Diqqət çəkən bir nüans da, məhz Rəşad Məcidin vaxtilə qələm tutub yazmağı öyrətdiyi, peşəkar jurnalistlər kimi yetişmələrində böyük rolu və zəhməti olan yüzlərlə gəncdən ikisinin- Shahane Mushfiq və Şəfa Vəli nin ustadların 60 illik yubileyinə həsr etdikləri kitab idi: "Qələmsiz və qələmli Rəşad Məcidin portreti" adlı çox maraqlı və orijinal bir kitab. Dünya Gənc Türk Yazarlar birliyinin təşkilatçılığı və Gəncliyə Yardım Fondunun dəstəyi ilə, "Xan" nəşrlər evinin rəhbəri Şəmil Sadiqin təmənnasız olaraq çap etdiyi gözəl bir əsər. Hamı da ürəkdən gələn istəklə, sevgiylə çalışmış, yubilyara sürpriz olaraq ortaya qoymuşlar zəhmətlərinin bəhrəsini. Var olsun hamı... Dediyim kimi Rəşad Məcidin çoxlarının üzərində haqqı var. Mən də bu haqqı olanlardan yan keçməmişəm. Hərbi yazar olaraq tez-tez respublikamızın müxtəlif rayonlarına gedir, orda uyuyan şəhidlərimizin anım günlərində, onların adlarını əbədiləşdirən xatirə komplekslərinin açılışlarında iştirak edirəm. Təbii ki, əliboş da getmirəm. Ən azından ürəyimin yağı ilə qələmə aldıgım məqaləm ilə. Və bu məqalənin çap olunduğu "525-ci qəzet" də əlimdə. Lənkərana şəhid Zaur İsmayılzadənin xatirəsinə tikilmiş bulağin açılışına gedəcəkdim. Yazının da məhz həmin gün təzə-təzə dərc olunmasını istədiyimdən qəzet nüsxələrini əldə etmək çətinliyi yaranmışdı. Rəşad müəllimə dedim ki, sabah erkəndən Lənkərana yola düşməliyik. Amma qəzet köşklərə gec verilir. Həm də mən 20 ədəd qəzet almaq istəyirəm. Tədbir iştirakçılarına paylamaq üçün. Həlli yolunu tapdı başqan. Dedi ki, sübh tezdən saat neçədə getsən "Azərbaycan nəşriyyatı" nın güvənliyindən qəzetləri götürərsən. Getdim, hər şey söylədiyi kimi idi. Hətta istədiyimdən də artıq qəzet ayırmışdı mənim üçün. Ödəmə etmək istədim məndən pul götürmədilər. Sən o yazını yazıb burdan rayona aparırsan, qəzetlər də bizdən hədiyyə olsun,- dedi. Rayon icra hakimiyyətinin başçısının və digər rəsmilərin də iştirak etdiyi tədbirdə mənə də söz verildi və mən əlimdə qəzet çıxış etdim. Qəzet rəhbərliyinə bu jestə görə təşəkkür etdim. Tədbirlə bağlı yayımlanmış rəsmi məlumatda məni qəzetin əməkdaşı kimi təqdim etmişdilər. Narahat oldum təbii ki. Yanlış məlumat olduğundan həyəcanlanmışdım. Şəhərə dönən kimi Rəşad müəllimə bu barədə məlumat verdim və üzrxahlıq etdim. O isə gülə-gülə cavabında: qoy elə bizim əməkdaşımız bilsinlər sizi. Bizim üçün də fəxrdir Sizin imzanızın qəzetimizdə getməsi. Qəlbən fərəhləndim düzü və bu böyük ürək sahibi dediklərindən çox məmnun oldum. Və qarşılıq olaraq mən də deyirəm: Mətbuat Şurasının sədri, AYB-nin katibi, incə ruhlu şair, İstedadlı qələm sahibi Rəşad Məcid kimi həmkarımızın, dostumuzun olması ilə biz də fəxr edir, qürur duyuruq. Var olun əziz insan. Ömrünüzə qədəm qoyan hər yaşın sizi daha da müdrikləşdirməsi, ucaltması, sevdirməsi, dəyərləndirməsi arzularımla...

Əntiqə Qonaq

Əməkdar jurnalist